Waarom de trein socialer is dan autorijden

Waarom de trein socialer is dan autorijden

De fiets en trein brengen mensen dichter tot elkaar

Sociale eenzaamheid. Ik lees er steeds meer over. Ook in mijn functie als wmo consulent heb ik dit veel opgemerkt. Sociale eenzaamheid is iets wat niet gebonden is aan oudere mensen. Ook onder jongere mensen komt sociale eenzaamheid voor.

Het zit hem eigenlijk meer in de behoefte naar meer sociale verbondenheid. Jongere mensen hebben vaak wel een boel vrienden maar toch voelen ze een gemis. Ik zie duurzaam vervoer als oplossing voor de behoefte naar meer sociale verbondenheid

Duurzaam vervoer is de oplossing voor meer sociale verbondenheid

Met de fiets en trein voel je je meer verbonden met elkaar.

Sociale verbondenheid is in mijn ogen meer dan rondhangen met je vrienden. Op de fiets en in de trein identificeer je je eerder met je mede-reizigers. Je voelt je verbonden, ook al zit dat in kleine dingen, zoals een grappig oogcontact-onderonsje met een vreemde terwijl jullie wachten bij het verkeerslicht.

Maar ook samen met anderen in treincoupe lachen om het grapje die de conducteur door de speakers maakt, dezelfde fietser die je elke ochtend tegenkomt en je gedag begint te zwaaien en het gemeenschappelijke 'lotgenoten'-gevoel wanneer jij en andere mensen rondom je worden overvallen door een hagelbui en het bushokje in vluchten zijn van die kleine stukjes verbondenheid.

Een glimlach. Gedeelde schrik. Lachende ogen. Het gaat om de kleine dingen. Juist die dingen krijg je vaker mee als fietser en treinreiziger dan vanuit de auto. Het verschil zit hem in het koekblik waarmee iedereen van elkaar afgezonderd wordt van de rest van de massa. Oogcontact is een stuk lastiger vanachter een raam.

Door te fietsen en de trein te pakken neem je deel aan een 'groep'

Vergelijk het maar met het filegevoel op de snelweg. Links gekke bekken trekken met een peuter. En rechts een bestuurder betrappen op neuspeuteren.

Oogcontact vindt plaats. Er worden blikken uitgewisseld.

En non-verbaal merk misschien ook dat gevoel van schaamte op van je neuspeuterende buurman. Het zijn soms van die gekke momentjes. Maar ze zorgen op de een of andere manier wel voor een groepsgevoel.

Nu rij je met de auto vaak sneller. Of achter elkaar. Het contact is minder direct. Er zit een stuk blik en een paar meter afstand tussen.

In de trein zit je dichter op elkaar. Afgeschermd door stoelen voor en achter je. Maar wel in dezelfde ruimte. Er is minder hinder in oogcontact en het starten van gesprekken. En juist daar zit hem het verschil in. Of je het nou wil of niet. In de trein (maar ook op de fiets) zit je dichter bij je medemens.

Door met de trein te gaan heb je meer tijd om te kletsen met degenen waar je anders achteraan zou rijden

Het is handig zo'n auto. Maar het is eigenlijk toch wel een stuk gezelliger om met twee gezinnen in de trein te zitten dan met twee auto's achter elkaar 1,5 uur door te rijden tot aan de plaats van bestemming? Om vervolgens op de plek van bestemming te kletsen tijdens dat leuke uitje en daarna afgezonderd van elkaar terug te rijden naar dezelfde plek.

Als je met de trein zou gaan dan geeft dat je minimaal 3-4 uur extra gezelligheid. En waarschijnlijk brengt het jullie ook dichter naar elkaar.

Je kan het ook omdenken; het bespaart je 3-4 uur kletsen op een ander moment omdat je heel slim het reizen en praten met elkaar combineert. Die tijd kun je gebruiken om weer met anderen wat leuks te gaan doen.

Wil je vrolijker de winter doorkomen?

Probeer het eens uit. Pak met de feestdagen de trein en ervaar wat voor gezelligheid het je brengt.